Strona główna Ludzie Hedy Lamarr: Wynalazczyni, której Bluetooth zawdzięcza istnienie

Hedy Lamarr: Wynalazczyni, której Bluetooth zawdzięcza istnienie

by Oska

Hedy Lamarr, urodzona jako Hedwig Eva Maria Kiesler 9 listopada 1914 roku w Wiedniu, była austriacko-amerykańską aktorką filmową i wynalazczynią. Na [miesiąc rok] ma 109 lat. Znana przede wszystkim z olśniewającej urody i ról w hollywoodzkich produkcjach, Lamarr zasłynęła również jako współtwórczyni technologii przeskakiwania częstotliwości, która stanowi fundament dla współczesnej komunikacji bezprzewodowej. Jej życie było fascynującym połączeniem blasku wielkiego ekranu i innowacyjnego myślenia, czego świadectwem jest jej wpływ zarówno na przemysł filmowy, jak i technologię.

Jako aktorka, Hedy Lamarr zdobyła międzynarodową sławę dzięki filmom takim jak „Ekstaza” oraz późniejszym hollywoodzkim produkcjom, w tym kasowemu hitowi „Samson i Dalila”. Równolegle z karierą filmową, jej niezwykły umysł pozwolił jej na stworzenie innowacyjnego systemu komunikacji radiowej, który okazał się kluczowy dla rozwoju technologii wojskowej, a później cywilnej. Lamarr była jedną z niewielu postaci tamtej epoki, które z powodzeniem połączyły świat kina z zaawansowaną nauką i inżynierią.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: 109 lat (na [miesiąc rok])
  • Żona/Mąż: Sześciokrotnie zamężna, wszystkie związki zakończyły się rozwodami.
  • Dzieci: Trójka dzieci.
  • Zawód: Aktorka, wynalazczyni.
  • Główne osiągnięcie: Współtwórczyni technologii przeskakiwania częstotliwości (frequency hopping), fundamentu dla nowoczesnych systemów komunikacji bezprzewodowej.

Podstawowe Informacje o Hedy Lamarr

Hedy Lamarr, której prawdziwe nazwisko brzmiało Hedwig Eva Maria Kiesler, przyszła na świat 9 listopada 1914 roku w Wiedniu. Jej życie naznaczone było licznymi zmianami tożsamości i obywatelstwa. Po latach spędzonych jako obywatelka Austrii do 1938 roku, przez kolejne 15 lat pozostawała bezpaństwowcem. Dopiero w 1953 roku uzyskała obywatelstwo Stanów Zjednoczonych. Aktorka i wynalazczyni zmarła 19 stycznia 2000 roku w Casselberry na Florydzie, w wieku 85 lat.

Swoje słynne nazwisko sceniczne, Hedy Lamarr, przyjęła w 1937 roku na prośbę Louisa B. Mayera, szefa wytwórni MGM. Mayer pragnął odciąć ją od skandalu wywołanego przez jej udział w czechosłowackim filmie „Ekstaza”. Nazwisko „Lamarr” zostało zainspirowane postacią Barbary La Marr, uwielbianej gwiazdy kina niemego. To właśnie ta zmiana tożsamości pomogła jej zbudować nową karierę w Hollywood.

Rodzina i Życie Prywatne Hedy Lamarr

Hedy Lamarr była jedynym dzieckiem Emila Kieslera, bankiera, oraz Gertrud Kiesler, utalentowanej pianistki. Pasja do technologii, która później miała tak znaczący wpływ na jej życie, została zaszczepiona w niej przez ojca, który tłumaczył jej działanie różnych urządzeń mechanicznych.

Pomimo żydowskiego pochodzenia obojga rodziców, matka Hedy przeszła na katolicyzm, w związku z czym Hedy była wychowywana w tej wierze. Jej pierwsze małżeństwo, zawarte w wieku 18 lat, było z Friedrichiem Mandlem, jednym z najbogatszych ludzi w Austrii i znaczącym handlarzem bronią. To małżeństwo okazało się nieszczęśliwe; Mandl był chorobliwie zazdrosny, co doprowadziło do izolacji Hedy i zakazu kontynuowania kariery aktorskiej.

Ucieczka Hedy Lamarr od męża była równie dramatyczna, jak jej późniejsze życie. W 1937 roku udało jej się wydostać z Europy, udając się do Paryża. W swoim życiu Hedy Lamarr była zamężna aż sześciokrotnie, jednak wszystkie te związki zakończyły się rozwodami. Pomimo burzliwego życia osobistego, aktorka miała troje dzieci, które stanowiły ważną część jej życia prywatnego.

Kariera Aktorska Hedy Lamarr

Kariera Hedy Lamarr rozpoczęła się w Europie, gdzie jako młoda dziewczyna zaczynała jako „script girl” w wiedeńskiej wytwórni Sascha-Film. Jej debiut aktorski nastąpił w 1930 roku jako statystki w filmie „Pieniądze na ulicy”. Pierwszą mówioną rolę otrzymała w komedii „Burza w szklance wody” w 1931 roku. Prawdziwy przełom i jednocześnie międzynarodową sławę, ale i infamię, przyniosła jej rola w czechosłowackim filmie „Ekstaza” z 1933 roku.

Film „Ekstaza” wywołał ogromne kontrowersje ze względu na śmiałe jak na tamte czasy sceny nagości oraz zbliżenia twarzy aktorki podczas symulowanego orgazmu. Mimo skandalu, film ten ugruntował jej pozycję w Europie. W 1937 roku, podczas podróży do Londynu, Hedy Lamarr spotkała Louisa B. Mayera, szefa wytwórni MGM. Jej debiut w Hollywood w filmie „Algiers” z 1938 roku okazał się narodową sensacją, a Mayer promował ją jako „najpiękniejszą kobietę świata”.

Największym sukcesem komercyjnym w karierze Hedy Lamarr okazał się biblijny epos „Samson i Dalila” z 1949 roku, wyreżyserowany przez Cecila B. DeMille’a. Film ten był największym hitem kinowym 1950 roku i zdobył dwa Oscary, umacniając pozycję Lamarr jako jednej z czołowych gwiazd Hollywood. Po odejściu z MGM w 1945 roku, aktorka postanowiła wkroczyć na ścieżkę niezależnej produkcji, zakładając własną firmę producencką.

Wybrane filmy z kariery aktorskiej Hedy Lamarr:

  • Pieniądze na ulicy (1930)
  • Burza w szklance wody (1931)
  • Ekstaza (1933)
  • Algiers (1938)
  • Samson i Dalila (1949)
  • The Strange Woman (1946)
  • Dishonored Lady (1947)

Kariera Wynalazcza Hedy Lamarr

Równolegle ze swoją błyskotliwą karierą aktorską, Hedy Lamarr rozwijała niezwykłą pasję do nauki i technologii. Na początku II wojny światowej, w obliczu globalnego konfliktu, aktorka wspólnie z kompozytorem George’em Antheilem opracowała innowacyjny system sterowania radiowego dla alianckich torped. Ich wynalazek, oparty na technologii rozproszonego widma i przeskakiwania częstotliwości (frequency hopping), miał kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa komunikacji wojskowej, zapobiegając zagłuszaniu sygnału radiowego.

W 1942 roku Lamarr i Antheil otrzymali patent na swój „Tajemny System Komunikacji”. Niestety, Marynarka Wojenna USA początkowo zignorowała ich odkrycie. Technologia ta została w pełni wykorzystana w systemach operacyjnych dopiero w 1962 roku, czyli trzy lata po wygaśnięciu patentu. Mimo to, opracowane przez nią zasady przeskakiwania częstotliwości stały się fundamentem dla rozwoju współczesnej komunikacji bezprzewodowej. Dzisiejsze technologie, takie jak Bluetooth oraz wczesne wersje Wi-Fi, bazują na wariantach rozproszonego widma, które Lamarr współtworzyła.

Warto wiedzieć: Wynalazek Hedy Lamarr i George’a Antheila, znany jako frequency-hopping spread spectrum (FHSS), stanowił przełom w dziedzinie komunikacji radiowej. Jego kluczową zaletą była odporność na zagłuszanie, co było niezwykle istotne w kontekście działań wojennych. Dziś technologie takie jak Bluetooth czy Wi-Fi bazują na podobnych zasadach rozpraszania widma, co podkreśla długoterminowy wpływ tego przełomowego odkrycia na współczesny świat.

Nagrody i Osiągnięcia Hedy Lamarr

Wkład Hedy Lamarr w przemysł filmowy został oficjalnie uhonorowany w 1960 roku, kiedy otrzymała gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Sławy. Jej debiutancki film, „Ekstaza”, mimo początkowych kontrowersji, został doceniony jako dzieło artystyczne i zdobył nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji.

Pośmiertnie Hedy Lamarr zaczęła otrzymywać również uznanie za swoje dokonania naukowe. W 2014 roku została wprowadzona do Galerii Sław Wynalazców. Jej praca nad technologią frequency hopping była kluczowa dla rozwoju nowoczesnych systemów komunikacji, takich jak Bluetooth czy Wi-Fi. To właśnie ten przełomowy wynalazek, opracowany w latach 40., stał się podstawą dla technologii spread spectrum, która zrewolucjonizowała sposób, w jaki komunikujemy się na co dzień.

Nagrody i Wyróżnienia Hedy Lamarr:

Rok Nagroda/Wyróżnienie Uzasadnienie
1950 Największy hit roku (za „Samson i Dalila”) Film „Samson i Dalila” był największym hitem kinowym 1950 roku.
1960 Gwiazda na Hollywoodzkiej Alei Sławy Uhonorowanie wkładu w przemysł filmowy.
1997 Electronic Frontier Foundation Pioneer Award Za wkład w rozwój technologii bezprzewodowej.
2014 National Inventors Hall of Fame Wprowadzenie za wynalazek technologii frequency hopping.

Osobowość, Działalność Wojenna i Ciekawostki

Podczas II wojny światowej Hedy Lamarr aktywnie wspierała wysiłek wojenny Stanów Zjednoczonych, wykorzystując swoją ogromną sławę do sprzedaży obligacji wojennych. Jej kampanie były niezwykle skuteczne – obiecywała pocałunek każdemu, kto zakupił odpowiednią liczbę obligacji, co przyciągało tłumy i znacząco zwiększało zbiórkę funduszy. Mimo wizerunku olśniewającej gwiazdy Hollywood, w życiu prywatnym Hedy Lamarr często odczuwała samotność i tęskniła za domem.

Lamarr przyznała, że zainteresowała się wynalazczością głównie z nudów, ponieważ role filmowe, które jej proponowano, nie stanowiły dla niej żadnego wyzwania intelektualnego. Ta intelektualna pustka skłoniła ją do poszukiwania bardziej stymulujących zajęć, co doprowadziło do jej przełomowego odkrycia w dziedzinie technologii radiowej. Aktorka miała również specyficzny nawyk mówienia o sobie w trzeciej osobie, co stanowiło jedną z jej charakterystycznych cech osobowości.

Hedy Lamarr była jedną z niewielu emigrantek z nazistowskich Niemiec i Austrii, którym udało się w pełni zasymilować w amerykańskiej kulturze. Pokonała bariery językowe i kulturowe, stając się prawdziwą ikoną Hollywood. Jej uroda i styl życia wywierały znaczący wpływ na kanony piękna tamtej epoki. Przez dekady była znana głównie z urody, a jej wkład w naukę doceniono szeroko dopiero pod koniec jej życia i po śmierci. Dziś Hedy Lamarr postrzegana jest jako symbol nowoczesnej kobiety, łączącej sztukę z nauką, a jej wynalazek frequency-hopping spread spectrum (FHSS) jest nadal kluczowy dla technologii takich jak Bluetooth czy Wi-Fi.

Ciekawostki z życia Hedy Lamarr:

  • Już jako 12-latka wygrała konkurs piękności w Wiedniu.
  • Posiadała nawyk mówienia o sobie w trzeciej osobie.
  • Jej technologia frequency hopping stanowi podstawę dla współczesnych systemów Wi-Fi i Bluetooth.
  • Po wygaśnięciu patentu na swój wynalazek, technologia ta została wykorzystana w systemach operacyjnych.
  • Podczas II wojny światowej sprzedawała obligacje wojenne, oferując pocałunek każdemu, kto kupił odpowiednią ich ilość.

Hedy Lamarr, dzięki swojej wszechstronności, na zawsze zapisała się w historii jako ikona kina i pionierka technologii, udowadniając, że piękno i geniusz mogą iść w parze. Jej wynalazek systemu przeskakiwania częstotliwości stanowi fundament dla współczesnej komunikacji bezprzewodowej, co czyni ją jedną z najbardziej wpływowych postaci XX wieku, której dziedzictwo wciąż żyje w naszych codziennych technologiach.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Co wynalazła Hedy Lamarr?

Hedy Lamarr, wraz z kompozytorem Georgem Antielem, wynalazła system synchronizacji transmisji radiowej z wykorzystaniem zmiennych częstotliwości. Ten wynalazek, znany jako „Frequency Hopping Spread Spectrum”, służył początkowo do kierowania torped podczas II wojny światowej.

Jaka kobieta wynalazła WiFi?

Choć technologia WiFi, jaką znamy dzisiaj, jest wynikiem pracy wielu osób i ewolucji, to Hedy Lamarr jest często uznawana za jedną z kluczowych postaci, która położyła podwaliny pod tę technologię. Jej wynalazek synchronizacji transmisji radiowej jest prekursorem technologii bezprzewodowej komunikacji.

Kto i kiedy wynalazł WiFi?

Technologia WiFi nie ma jednego konkretnego wynalazcy i daty powstania. Jest ona wynikiem pracy wielu naukowców i inżynierów na przestrzeni lat. System „Frequency Hopping” Hedy Lamarr i George’a Antiela został opatentowany w 1942 roku, a jego rozwój doprowadził do powstania współczesnych standardów Wi-Fi.

Co stało się z dziećmi Hedy Lamarr?

Hedy Lamarr miała troje dzieci: syna Jamesa z pierwszego małżeństwa, a także córkę Denise i syna Anthony’ego z drugiego małżeństwa. Dzieci żyły z dala od blasku sławy matki i prowadziły prywatne życie.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Hedy_Lamarr